Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και έχει χαρακτηριστικά που τον ξεχωρίζουν από τους άλλους. Ένα φαινομενικά απλό χειρουργείο μπορεί να εξελιχθεί σε ιδιαίτερα περίπλοκο, λόγω κάποια ανατομικής ανωμαλίας του ασθενή. Το σημαντικό είναι ο χειρουργός να διαθέτει την κατάλληλη κατάρτιση και εμπειρία για να τις αντιμετωπίσει με τον καλύτερο, για τον ασθενή, τρόπο.
Ένα τέτοιο περιστατικό συνάντησα πριν λίγους μήνες, με την ασθενή να έχει μια φαινομενικά απλή δισκοκήλη οσφυϊκής μοίρας. Κατά τη διάρκεια του χειρουργείου παρατηρήθηκε η ύπαρξη διπλής νευρικής ρίζας στο σημείο της δισκοκήλης, κάτι που έκανε την αφαίρεση της δισκοκήλης σχεδόν αδύνατη.
Τέτοιες περιπτώσεις δυσχεραίνουν συχνά την αφαίρεση της δισκοκήλης, με έρευνες να δείχνουν τα ποσοστά επιτυχίας ιδιαίτερα χαμηλά (30%) ενώ τα ποσοστά επιπλοκών είναι αυξημένα. Επέλεξα να χρησιμοποιήσω μια μέθοδο που δεν έχει αναφερθεί ως τώρα στην παγκόσμια βιβλιογραφία. Η πρωτοποριακή αυτή μέθοδος απέδωσε καρπούς και η ασθενής είναι ευχαριστημένη χωρίς νέες νευρολογικές διαταραχές. Η μέθοδος που χρησιμοποίησα δημοσιεύτηκε στο Journal of Neurosurgery – Case Lessons σαν πρόταση για αντιμετώπιση αντίστοιχων περιστατικών.